NowościPodstawyĆwiczeniaMultimediaAkademiaSklepWasze praceKontakt

 

KONTROLA PIŁKI

Za każdym razem gdy podczas meczu zawodnik źle przyjmie piłkę, jest ona tracona. Przeciwnik bardzo szybko wykorzystuje nasze błędy w pierwszym kontakcie z piłką. Dlatego ucz swoich zawodników aby pracowali nad tym elementem techniki. Kluczem w dobrym przyjęciu piłki jest to aby zawodnik był zrelaksowany i maksymalnie skupiony.  Wprowadzaj lekki ale częsty trening tego elementu.

Są dwa kluczowe elementy dobrej kontroli piłki:

a) Pierwszy kontakt z piłką przyjmującego powinien chronić piłkę przed przeciwnikiem i ochronić ją przed odebraniem

b) Zawodnik przyjmujący powinien zagrać piłkę na wolną przestrzeń tak aby umożliwić sobie następne zagranie pozostając cały czas w ruchu bez zatrzymania się

Słabe pierwsze przyjęcie powoduje wytrącenie z biegu i zwiększa ryzyko utraty piłki. Niektórzy zawodnicy popełniają błąd zatrzymując piłkę zaraz po przyjęciu i nie koncentrują się na natychmiastowym jej zagraniu. Pierwszy kontakt z piłką powinien powodować, że nie będzie potrzebne (tracące czas) drugie zagranie piłki przygotowujące ją do następnej akcji. Piłka powinna być cały czas w ruchu.

Kontrola piłki wymaga pewnych zdolności mentalnych takich jak opanowanie i pełna koncentracja. Opanowany zawodnik jest spokojny i zrelaksowany w swoich poczynaniach. Pewność siebie odgrywa ogromną rolę w tym aby zawodnik wiedział na co go stać, co może zrobić w danej chwili. Poprzez to pełniej będzie wykorzystywał swoją technikę i częściej osiągał sukces na boisku. Zawodnicy nie pewni swoich możliwości są niezdecydowani i będą popełniać dużo błędów.

Jeśli podczas treningu podstawowe umiejętności w przyjęciu piłki będą opanowane, trener powinien wprowadzić elementy utrudniające- taki jak dobiegający obrońcy z boku, z tyłu bądź z przodu, przyjęcie piłki w szybkim biegu, przyjęcie piłki dla współpartnera na szybkim wślizgu. Piłka powinna być zagrywana pod różnym kontem, z różną prędkością i na różnej wysokości.

Poniżej jest opisanych kilka najczęściej spotykanych problemów w opanowaniu piłki:

Problem 1- Zła ocena toru lotu piłki i zawodnik mija się z podaniem. Ćwiczenie: Powtarzaj ćwiczenie używając różnej odległości i siły podania. Trener musi namawiać zawodnika aby obserwował piłkę cały czas i ustawiał się na linii lotu piłki.

Problem 2- Brak zdecydowania lub błędny wybór części ciała do przyjęcia piłki. Ćwiczenie: Zawodnik krzyczy na którą część ciała chce przyjąć piłkę. Podający dopasowuje się do niego i zagrywa podanie tak aby przyjmujący wykorzystał podaną wcześniej część ciała do przyjęcia piłki.

Problem 3- Zawodnik nie potrafi przyjąć piłki z jednoczesnym jej wypuszczeniem w wybranym kierunku. Potrzebuje do tego drugiego kontaktu z piłką. Ćwiczenie: Przekonaj zawodnika aby podczas przyjęcia zagrał (nawet za mocno) piłkę jakąkolwiek stronę i za nią pobiegł. Powtarzaj ćwiczenie podając z różnych kierunków i z różną siłą.

Problem 4- Piłka za bardzo odskakuje od zawodnika i traci on nad nią kontrolę. Ćwiczenie: Postaraj się aby zawodnik był maksymalnie zrelaksowany i luźny. Ćwicz mniejszą i lżejszą piłką.

 

Podczas treningu zwróć uwagę na:

● Czy zawodnik rusza w kierunku piłki czy na nią czeka. Każde opóźnienie sprawia, że przyjęcie piłki będzie trudniejsze

● Zawodnik powinien ustawić się na linii lotu piłki. Nie obok aby jej później nie gonić

● Ważna jest koncentracja. Czy zawodnik uważnie śledzi tor lotu piłki

● Kontakt z piłką powinien być na środkowej poziomej linii piłki lub powyżej aby uniknąć odskoczenia przy pierwszym kontakcie

● Przy wysoko zagranych piłkach zawodnik powinien wcześniej podjąć decyzję, którą częścią ciała będzie przyjmował

● Upewnij się, czy zawodnik uważnie obserwuje lot piłki

● Nie pozwól aby piłka skakała, lub toczyła się. Kontakt z piłką powinien być najszybciej jak to jest tylko możliwe

● Jeśli zawodnik przyjmujący jest naciskany czy przy pierwszym kontakcie z piłką zmieni jej kierunek i odskoczy od zawodnika kryjącego?

Ćwiczenie

Proste ćwiczenie uczące zagrań z pierwszej piłki. Umożliwia prowadzenie ćwiczenia z dowolną liczbą zawodników na niewielkim obszarze. Zadaniem tego ćwiczenia jest nauczenie zawodników konsekwentnych podań i  przyjęcia piłki na krótkim dystansie. Używaj tego ćwiczenia często ale niech nie trwa długo.

Organizacja:

- Umieść cztery pachołki w odległości 10m. od siebie tak jak na rysunku

- Jedna piłka na dwie drużyny ustawione na przeciw siebie

- Zawodnik zagrywa do zawodnika naprzeciwko i biegnie do kolejki po swojej prawej stronie

- Nie twórz zbyt długich kolejek. Jeśli jest więcej niż 4 zawodników utwórz dodatkowe pole gry

- Podania są z "pierwszej piłki"

 

Pięć prostych gierek, które poprawiają umiejętność dryblingu.

Drybling

Wyznacz boisko 20m. x 20m. (Powinno być 1m. kw. na zawodnika). Każdy zawodnik ma piłkę. Zawodnicy dryblują w obrębie boiska w różnych kierunkach, różnym tempem, używając różnych technik (wewnętrzną, zewnętrzną stroną stopy). Tak prowadzą piłkę aby nie wpadać na innego zawodnika i mu nie przeszkadzać.

Król ringu

Boisko 20m x 20m. Każdy zawodnik ma piłkę za wyjątkiem jednego. Zawodnicy z piłkami dryblują nie dając sobie wybić piłki zawodnikowi bez niej. Po przechwycie piłki następuje zamiana zawodnika.

Atak i ochrona

Boisko 20m x 20m. Każdy zawodnik ma piłkę. Zawodnicy dryblują i starają nawzajem wybijać sobie piłki, chroniąc przy tym własną.

Cień

Dobierz zawodników w pary, każdy ma piłkę. Jeden z zawodników w parze jest liderem. Lider drybluje, zmienia kierunek i prędkość poruszania się. Drugi zawodnik z pary robi dokładnie to co lider. Naśladuje jego ruchy i podąża za nim. Przypominaj aby zawodnicy mieli zawsze podniesione głowy. Zmieniaj często lidera na gwizdek. Można do tego ćwiczenia wykorzystać pasy 1 na 1, które pomagają utrzymać odpowiednie odległości.

Jeden na jeden

Zawodnicy w parach. Jedna piłka na parę. Zawodnik z piłką jest "atakującym" a drugi broni. Zawodnik atakujący musi minąć obrońcę i dotknąć piłką pachołka, który jest ustawiony za obrońcą. Role się odwracają, jeśli napastnik osiągnie swój cel lub obrońca wybije piłkę za umówione wcześniej pole.

Ćwiczenia dla dzieci- panowanie nad piłką

 

  

  

 

Ćwiczenia dla dzieci- drybling

  

Ćwiczenia dla dzieci- zmiana kierunku biegu

  

 

Ćwiczenia dla dzieci- osłona piłki

   

  

UDERZENIE PIŁKI

Na początku trzeba zrozumieć sam początek kopnięcia piłki. Większość młodych graczy tak naprawdę nie kopie piłki, ale po prostu wbiega na nią. Gdy ich stopa dotknie piłkę, „pchają” ją w kierunku swojego biegu. Procesowi temu nie towarzyszy praktycznie żadna kontrola kopnięcia. Uderzenie jest wtedy po prostu szybką refleksją, dotyczącą celu znajdującego się na wprost gracza.

Następnie pora uświadomić sobie rzeczywistą przyczynę kopnięć z czuba. Jest to przecież naturalne ułożenie stopy w stosunku do piłki. Gdy idziemy, bądź biegniemy, czubek naszej stopy skierowany jest naprzód. Popatrz w jaki sposób dana osoba idzie wzdłuż pomieszczenia. Skoncentruj się na pozycji tylniej stopy i na tym w jaki sposób przemieszcza się ona do przodu. Duży palec stopy kołysze się wtedy do przodu i w górę. Następnie poproś obserwowaną osobą, aby szła lub truchtała, starając się przy tym by jej palce stopy skierowane były w dół. W rezultacie ruch tejże osoby przypominał będzie kłus konia. Problemem jest to, że ta „nienaturalne pozycja” jest dokładnie tym, o co prosimy podczas kopnięć śródstopiem.

A więc w jaki sposób powinniśmy zacząć naukę tego nienaturalnego ruchu?

1. Bądź cierpliwy. Nauczenie się tego wymaga trochę czasu. Po ćwiczeniach postaraj się wprowadzać ten ruch do gry. Może okazać się, że dzieci powracać będą do instynktownego ruchu. Czasem jednak poprawne zagranie od razu może zapaść im w pamięci.

2. Zacznij od tego, aby dzieci stawiały stopy bliżej piłki, bowiem wiele z nich na początku umieszcza je za piłką. Powoduje to kopnięcie z czuba. Ustawienie obok, albo trochę przed piłką od razu poprawia jakość kopnięcia.

3. Poćwicz zamach tuż przed kopnięciem piłki. Przed oddaniem strzału możesz wykonać albo mały krok, albo wielki sus. W innych sportach (baseball, golf, tenis itp.) przed uderzeniem piłki także musisz wziąć zamach. Oglądając mocno strzelających graczy zaobserwujesz, że podczas wykonywania zamachu ich podeszwa praktycznie styka się z pupą. Następnie zamiast „popychania” piłki, skupimy się na jej kopnięciu.

4. Skróć nogę którą kopiesz. Nie, nie za pomocą chirurgii, ale poprzez ustawienie jej w kształt litery „V” i utrzymanie jej w takiej pozycji przez całą długość zamachu. Kiedy noga znajduje się najbliżej tułowia, ramiona litery „V” tworzą najostrzejszy kąt. Stań w bardzo małym rozkroku. Następnie unieś biodro tej nogi, którą kopiesz i zegnij tę samą nogę w kolanie. Musisz wykonać obie te czynności jednocześnie. Teraz możesz ustawić palce stopy w kierunku ziemi i kołysać nogą, nie zaczepiając o podłoże. Litera „V”, powstała z ułożenia twojej kończyny, będzie zmieniać się podczas poszczególnych faz kopnięcia, jednakże nigdy nie powinna zaniknąć.

5. Ustaw stopę tak, aby jej wewnętrzna część znajdowała się na wprost piłki. Istnieje wiele rodzajów poprawnego kopnięcia piłki, np. proste lub podkręcone. Jednakże podczas tego drugiego noga musi być ustawiona pod pewnym kątem w stosunku do piłki, a zamach musi być delikatniejszy. Kąt ten ustawia duży palec stopy odrobinę na zewnątrz, wymaga mniejszego „skrócenia” nogi oraz całkowicie uniemożliwia kopnięcie palcem. Podczas pracy z młodymi piłkarzami ten kąt jest nauczany na samym początku.

6. Naucz się poszczególnych części stopy. Gdy używamy kopnięcia podkręconego, nie kopiemy piłki śródstopiem, ale pierwszą kością śródstopia (na obrazku). Jest to największa kość stopy i, kiedy kostka jest usztywniona, może wytworzyć ona dużą ilość uderzeniowej mocy.

7. Jeśli jesteś praworożny, naucz się kopać piłkę po lewej stronie od jej środka. Odnosi się to przede wszystkim to kopnięć podkręconych, w których to piłka musi zostać uderzona pod pewnym kątem. Uderzenie w sam jej środek spowoduje, że efektem będzie proste uderzenie z ogromną ilością bocznej rotacji.

Jednym z najważniejszych punktów nauczania młodych piłkarzy jest uspokojenia tempa ich gry. Dziecko ma w głowie tylko jedno – KOPNĄĆ PIŁKĘ JAK NAJMOCNIEJ. Przyzwyczajenie go do lżejszego uderzania to BARDZO trudne zadanie. Polecam abyś rozpoczął trening od ćwiczeń przy ścianie. Ustaw dziecko w odległości 2 metrów od muru, wtedy bowiem będzie przestraszone, aby nie trafiła go odbita piłka. NIE zaczynaj tego ćwiczenia na boisku, w odległości 18 metrów od bramki. Niepowstrzymany instynkt do mocnego kopania piłki będzie powodował, że dziecko skupi się na sile uderzenia. Cykl ćwiczeń związany z tym zaplanuj tak, aby trwał 6-12 miesięcy, w zależności od wieku dziecka. Niech praktykują poprawne ruchy parę razy w tygodniu. Wkrótce stanie się to instynktowne, a nie nienaturalne. Pamiętaj, aby zachować cierpliwość i nie opuszczać treningów.

Powrót

 

       

Rozgrzewka

Dieta

Obrona

Atak

1x1, 2x2

Czytanie gry

Kontrola piłki

Pressing

Szybkość

Psychika

Strategia

Odpoczynek